Posty z tej serii:

Witam Cię w czwartej części przewodnika, w którym pokazuję, w jaki sposób zaprogramować funkcjonalności dla Retail E-commerce System wykorzystując do tego framework NServiceBus oraz język F#.

Każdy kolejny artykuł bazuje na przykładach zakodowanych w poprzednich częściach. Jeśli jesteś tu pierwszy raz, zachęcam Cię do przejścia przez pierwszy trzy artykuły. Jeśli kontynuujesz serię, zapewne masz swój kod, który chcesz dalej rozwijać. W każdej chwili możesz pobrać końcowe rozwiązania, które udostępniam na GitHubie.

W tym artykule pokażę Ci, jak skomunikować ze sobą dwa Endpointy.

Źródłem, na którym bazują przykłady, jest kolejna część tutoriala wprowadzającego do NServiceBusa.

Konfiguracja nowego Endpointa

Myślę, że jest to dobry momenty, aby powiedzieć trochę więcej o tym, czym tak właściwie jest NServiceBus Endpoint.

Endpoint jest logicznym bytem, zawierającym swoją nazwę, którego zadaniem jest obsługa wiadomości. Zakodowany Message Handler umieszczamy w konkretnym Endpointcie. Od tej pory Endpoint staje się właścicielem Message Handlera.

Logiczny Endpoint może mieć uruchomionych wiele swoich fizycznych instancji zwanych Endpoint Instance. Każda instancja posiada jedną Input Queue, z której pobiera wiadomości do przetworzenia.

Po co tworzyć wiele logicznych Endpointów? Powody są co najmniej trzy:

  1. Loose coupling - odseparowanie od siebie logicznych komponentów składających się na całość rozwiązania
  2. Scaling - każdy logiczny Endpoint posiada co najmniej jeden fizyczny Endpoint Instance, który przetwarza wiadomości niezależnie od pozostałych instancji
  3. Deploy - każdy fizyczny Endpoint Instance może być hostowany w osobnym procesie oraz wdrażany niezależnie od pozostałych instancji

Po co tworzyć wiele fizycznych Endpoint Instance w ramach jednego logicznego Endpointa?

  1. Scaling - skrócenie czasu przetwarzania większej ilość wiadomości

Nasz kodowany przykład zawiera jeden logiczny Endpoint o nazwie ClientUI. Przy jego uruchamianiu tworzony jest jeden fizyczny Endpoint Instance powiązany z jedną Input Queue. ClientUI zawiera zarówno logikę wysyłania zamówienia PlaceOrder, jak i jego przetwarzania - PlaceOrderHandler.

Patrząc na dotychczasowe rozwiązanie z punktu wiedzenia Design możemy stwierdzić, że wysyłanie wiadomości oraz jej przetwarzanie to są dwie niezależne od siebie operacje. Z punktu widzenia Deploy chcielibyśmy, aby zastopowanie wysyłania PlaceOrder nie miało wpływu na przetwarzanie już wysłanych zamówień. Podobnie w drugą stronę. To, że zatrzymuję przetwarzanie PlaceOrder nie powinno blokować możliwości jego wysyłania.

Stwórzmy więc nowy Endpoint i zróbmy refactoring istniejącego kodu. W tym celu w Visual Studio:

  1. dodaj do solucji RetailDemo nowy projekt Add…New Project…
  2. wybierz typ projektu Visual F#…NET Core…Console App (.NET Core)
  3. w pole Name wpisz nazwę projektu Sales
  4. zainstaluj paczkę Nuget NServiceBus
    • sposób instalacji i aktualizacji paczek znajdziesz w drugie części niniejszej serii
    • paczki Nuget powinny być w tych samych wersjach co w projekcie ClientUI
  5. zainstaluj paczkę Nuget NServiceBus.Newtonsoft.Json
  6. uaktualnij paczkę Nuget FSharp.Core w projektach Messages oraz Sales
  7. dodaj referencję do projektu Messages
  8. usuń z pliku Program.fs domyślnie utworzony kod
  9. dodaj poniższy kod
open System
open NServiceBus

[<EntryPoint>]
let main argv =
    
    let endpointName = "Sales"
    Console.Title <- endpointName

    let endpointConfiguration = new EndpointConfiguration(endpointName)
    let transport = endpointConfiguration.UseTransport<LearningTransport>()

    endpointConfiguration.UseSerialization<NewtonsoftSerializer>() |> ignore;
    
    async {

        let! endpointInstance = Endpoint.Start(endpointConfiguration) |> Async.AwaitTask
            
        printf "Press Enter to exit..."
        Console.ReadLine() |> ignore

        do! endpointInstance.Stop() |> Async.AwaitTask

    } |> Async.RunSynchronously

    0 // return an integer exit code

Kod F# jest taki sam jak przy tworzeniu Endpointa ClientUI. Jedyną różnicą jest to, że nowemu Endpointowi nadajemy nazwę Sales:

let endpointName = "Sales"

Dodajmy teraz logikę przetwarzania PlaceOrderHandler do nowego Endpointa:

  1. przenieś (nie kopiuj) plik Handlers.fs z projektu ClientUI do projektu Sales.

Przetestuj czy wszystko działa, uruchamiając nowo stworzony Endpoint Sales:

  1. ustaw na nowym projekcie opcję Set as StartUp Project
  2. naciśnij klawisz F5

Endpoint skonfiguruje się i zgłosi gotowość do działania.

Wysłanie wiadomości

Obecnie do wysyłania wiadomości używamy metody SendLocal. Dzięki temu wiadomość wysyłana z Endpointa ClientUI trafia na Endpoint ClientUI. Jest to funkcjonalność w stylu wyślij wiadomość do samego siebie:

do! endpointInstance.SendLocal(command) |> Async.AwaitTask

Do wysyłania wiadomości na inny Endpoint służy metoda Send:

  1. zamień w funkcji RunLoop powyższy kod na:

    do! endpointInstance.Send(command) |> Async.AwaitTask

  2. ustaw opcję Set as StartUp Project na projekcie ClientUI.
  3. uruchom program i wyślij wiadomość naciskając klawisz P.

Efekt? NServiceBus zgłasza wyjątek z informacją, że nie wie, gdzie ma wysłać wiadomość PlaceOrder:

Exception: No destination specified for message: Commands.PlaceOrder

Routing

Aby skomunikować ze sobą dwa Endpointy musimy ustawić między nimi minimum dwie zależności:

  1. rodzaj wiadomości tak, aby wysyłający Endpoint wiedział jaką wiadomość ma wysłać
  2. adres docelowego Endpointa tak, aby wysyłający Endpoint wiedział gdzie ma wysłać wiadomość

W naszym przykładzie pierwszą zależność rozwiązujemy poprzez współdzielenie referencji do projektu Messages. Drugą zależność rozwiążemy, wskazując Endpointowi ClientUI adres do Endpointa Sales:

  1. dodaj do pliku Program.fs w projekcie ClientUI poniższy kod, zaraz za utworzeniem transportu:
let routing = transport.Routing()
routing.RouteToEndpoint(typeof<PlaceOrder>, "Sales")

Metoda transport.Routing() zwraca obiekt RoutingSettings<T>, gdzie T jest typem używanego transportu. W naszym przykładzie jest to LearningTransport. Zwrócony obiekt zawiera metodę RouteToEndpoint, która pozwala definiować docelowy adres, na który ma zostać wysłana wiadomość. W naszym przykładzie konfigurujemy NServiceBusa w ten sposób, aby wiadomość PlaceOrder wysłał do Endpointa o nazwie Sales.

Jeśli mielibyśmy więcej typów wiadomości obsługiwanych przez Sales to, zamiast dla każdego typu definiować osobny routing skorzystalibyśmy z przeciążonej metody RouteToEndpoint i do Sales wysłali wszystkie wiadomości należące do projektu Messages:

routing.RouteToEndpoint(typeof<PlaceOrder>.Assembly, "Sales")

Metoda RouteToEndpoint posiada również możliwość routingu wiadomości należących do tego samego Assembly, ale posiadających różne namespace:

routing.RouteToEndpoint(
    typeof<DoSomething>.Assembly,
    "Specific.Namespace",
    "SomeEndpoint")


W naszym przykładzie definiujemy routing na poziomie logicznym określając, że wiadomość PlaceOrder ma zostać wysłana do logicznego Endpointa Sales. NServiceBus pozwala też na definiowanie routingu na poziomie fizycznym, określającym do jakiego fizycznego Endpoint Instance wiadomość ma zostać wysłana. Jest to element skalowania. Jeśli chodzi o szczegóły, to myślę, że jest to dobry temat na którąś z kolejnych serii artykułów :)

Uruchom teraz projekt ClientUI i wyślij kilka wiadomości PlaceOrder. NServiceBus nie zwraca już wyjątku, natomiast widać, że wiadomości nie są już przetwarzane przez ClientUI.

Ustaw teraz Set as StartUp Project na projekcie Sales i uruchom program.

Efekt? Wszystkie wcześniej wysłane wiadomości przetworzyły się z sukcesem, mimo że w trakcie ich wysyłania Sales nie był uruchomiony!.

Jest to jedna z wielu mocy frameworka NServiceBus. Jeśli chcesz się dowiedzieć, w czym taka funkcjonalność może być pomocna, zachęcam Cię do przeczytania jednego z moich wcześniejszych artykułów.

Aby ułatwić sobie zadanie jednoczesnego uruchamiania wielu projektów ustaw w Visual Studio opcję Multiple Startup Projects dla projektów ClientUI oraz Sales. Instrukcję znajdziesz na stronie dokumentacji.

Jeśli chcesz ponownie poczuć, na czym polega moc komunikacji między Endpointami to:

  1. otwórz tutorial z dokumentacji technicznej frameworka NServiceBus
  2. przejdź do sekcji Running the solution
  3. wykonaj opisane ćwiczenie na swoim kodzie napisanym w F#


W artykule przeszliśmy przez komunikację dwóch Endpointów. W ten sam sposób możemy komunikować ze sobą ich większą liczbę. Dzięki temu mamy możliwość budowania większych systemów składających się z luźno ze sobą powiązanych komponentów. Tym zagadnieniem zajmiemy się w następnym artykule, dokładając do naszego przykładu dodaktowy logiczny Endpoint. Pokażę Ci też, w jaki sposób komunikować ze sobą Endpointy używając do tego zdarzeń, które są kolejnym typem wiadomości obsługiwanych przez framework NServiceBus.

Zakodowany przykład z tego artykułu, jak i z poprzednich części, znajdziesz na moim GitHubie.

=

Komentarze